Kategoriler
Uncategorized

Pek Kişisel Bir Yazı

Nerede okuduğumu bilmiyorum ama şöyle bir sahneydi,  hatırlıyorum: "Hikayenin kahramanı bir yere gidiyor. Sanırım tarihi bir yer. Ya da o kişi için önemli bir yer. Adam yürüyor ve bir an duraklıyor, elini taştan duvara koyduktan sonra bir şeyler olur ve zaman bambaşka bir hâle bürünür". O sahne büyülemişti beni. Aslında bilinen bir temadır bu. Bazen geçmiş bize gelir; bazen de biz geçmişe gideriz. Yine hatırlıyorum; kitabın o sayfasında içtiğim kahvenin yudumu bir başka olmuştu. Peki neden?

Hayatımızın bir çok anında geçmişe doğru gideriz. Lakin adını hatırlamadığım kitapta sanırım beni etkileyen adamın ne geçmişe gitmesi ne de mâzinin o ana gelmesidir. Aklımda tek kalan o yoğunluk.

Genelde her şey "yaşanmışlıklar ya da hatıralar" ile açıklanır. Öyle ya yaşayageldiğimiz şeyler birikir ve ansızın bir yerlerde karşımıza çıkar. Şüphesiz bu önemlidir. Lakin sebep sırf bu olmasa gerek. Daha küçüklükten itibaren çok eski bir yere (sonradan tarihî sıfatı imdada yetişir) gittiğimde daha o an ortamın büyüsüne kapılırdım. Sessizleşirdim. Gariptir o an farkına bile varmadığım bir sürü duygu içiçe geçerdi.

Bu kadar lafı neden mi ettim. Şundan;

İkisi örtüştü. Biri bir şarkı, diğeri de bir kitap. Şu aralar Moğollar'ın "Yolum Seninle" adlı şarkısını dinliyorum. Nasıl rastladı isem "Sevmek Zamanı" adlı filmden görüntüler eşliğinde. O film de gariptir benim için. Her şey net, her şey açık ve hatta tüm söylenenler çocukça söylenmiş olsa bile nedense o filmi severim. Sanırım, görüntü ve metaforlar hiç kavga etmeden kolkola gittiği için bu filmi seviyorum olsa gerek. Diğeri ise; şarkı ve filme dair görüntülerin haricinde Walter Benjamin'in Pasajlar  adlı kitabıdır. Kitaba dair çok şey söylemek isterim lakin şu an tek söyleyebileceğim bu kitapta okuduğum her cümle "yoğunluk" hissi veriyor. Elbette kitap, şarkı ve filmin birbiri ile doğrudan hiç bir bağı yok. O yüzden başlıkta da ifade edildiği gibi bu yazı pek bir kişisel yazı. İlla bir şey söylenecekse; "Pasajlar" ın söyledikleri gerçekten güzel şeyler. Bu ise bahs-i diğer.