Kategoriler
Uncategorized

Küçük Bir Keşif

Proust büyük bir adam diyeceğim ama o zaten büyük bir adam. Geçmiş, şimdi ve hatta gelecek arasındaki bağ; daha da genel söylersem zaman denilen şey nedir, anlayabilene aşk olsun. Gerçi anlatacağım şey o kadar kapsamlı ve derin değil. O yüzden küçük bir keşif dedim. Bence güzel.

Klasik müziğe dair bilgim fazla değildir. Sevdiğim eserler de azdır. Bedrich Smetana’yı Ekrem Abi’den duymuştum. Ondan çok isim duydum ama nedense Smetana’nın Ma Vlast (vatanım) adlı senfonisinin, özellikle, Vltava (Prag şehrinin ortasından geçen Bohemya’nın en önemli nehri) bölümünü daha çok sevdim. O kadar çok sevdim ki kulaklığımı takıp dinlemişliğim çoktur. Hatta Vltava Nehri’nin kenarında yürürken daha çok dinledim . Fakat bu eseri ilk dinlediğim zaman “ben bunu biliyorum, hem de çok iyi biliyorum” diye düşünmüştüm. Yani bu senfoniye hiçte yabancı değildim. Nerden bildiğimi bir türlü bulamıyordum ama.

Dün yine Ekrem Abi’den öğrendim ve çok mutlu oldum. Meğer Smetana’nın bu senfonisi üstad Necip Fazıl’ın “Sakarya Türküsü”denki şiirin arkasında fon. Bu şiiri üniversite yıllarında walkmanim ile çok dinlemiştim. Çoğu bölümünü ezbere bildiğim bu şiiri sonraları üstadın sesinden hiç dinlemedim. İçimde hep olduğu için her halde.

Dün Sirkeci’den Üsküdar’a giderken kulaklığımı taktım ve şiiri tekrar dinledim. Güzel oldu. Daha da güzel olan şiiri dinlerken mütemadiyen gülümsememdi ve sanırım şair haklı: “İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya…” . Yani akıp duruyoruz nehirler gibi.

Benim için Sakarya ve Vltava bir başka ikili oldu artık. Güzel. Bu arada vatan fikri her zaman müthiş.